Friday, September 20, 2013

வழி மேல் மைகலைந்த விழிவைத்து

வெரு இன்றி தெவ்வர் முனை சென்ற தலைவன்
பருவரல் தன்னை அணுகாமல் வருவான் வெற்றியுடன்

என்றே நறு மாலை கையில் ஏந்தி
நன்றே வரவேற்றிட சிந்தையில் மயங்கி

வழி மேல் மைகலைந்த விழிவைத்து மெல்லிய
வளி கலைக்கும் கூந்தலை செவியின்பின் செருகிய

ஒண் தொடி அணிந்த மடந்தையின் குவளைக்
கண் இரண்டும் ஒளி பெற வருவானா வீரன் அவன்?

சங்க இலக்கியக் காட்சி மட்டுமா இது?
என்றும் நாட்டில் இயைந்த காட்சி இது!

முனை சென்ற தலைவனும் காத்திருக்கும் தலைவியும்
இருப்பதாலேயே
இருப்பதனால் மட்டுமே
சுனை போல கவி பாடிக்கொடிருக்கிறோம் நாம்!


எல்லை காக்கும் வீரர் அனைவருக்கும் இக்கவிதை அர்ப்பணம்!

சொற்பொருள்: வெரு - அச்சம், தெவ்வர் - பகைவர், முனை - போர்முனை,பகைவர் இடம், பருவரல் - துன்பம், நறு - நறுமணம், வளி - காற்று, ஒண் தோடி - ஒளிவீசும் வளையல், சுனை - ஊற்று 

12 comments:

  1. //எல்லை காக்கும் வீரர் அனைவருக்கும் இக்கவிதை அர்ப்பணம்!//

    அருமை. பாராட்டுக்கள்.

    ReplyDelete
  2. சிறப்பு...

    எல்லை காக்கும் அனைவருக்கும் நன்றிகள்... வாழ்த்துக்கள்...

    ReplyDelete
    Replies
    1. மிக்க நன்றி திரு.தனபாலன்.

      Delete
  3. அழகான பாடல். அனைவருக்கும் சமர்ப்பணமாகட்டும்....

    ReplyDelete
    Replies
    1. மிகவும் நன்றி வெற்றிவேல்

      Delete
  4. சரியாகச் சொன்னீர்கள்
    அவர்கள் தூங்காது விழித்திருக்கத்தானே நாம்
    நிம்மதியாய் உறங்கமுடிகிறது
    அவர்கள் தியாகத்திற்கு எங்கள் வந்தனமும்...

    ReplyDelete
    Replies
    1. ஆமாம் ரமணி ஐயா, உங்கள் கருத்திற்கு நன்றி!

      Delete
  5. கலக்கல் கிரேஸ்... பல புது சொற்கள்... அருமையான கருத்து

    ReplyDelete
    Replies
    1. மிக்க நன்றி ஸ்ரீனி

      Delete

உங்கள் கருத்தை வரவேற்கிறேன்...

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...