மழைக்கு மரம் வேண்டுமாம்!

விடாமல் கொட்டிய மழையிடம் கேட்டேன்
வெள்ளம் பெருகி மக்கள் துயரத்தைப் பாராயோ?
வறண்ட நிலம் உனக்காக ஏங்குவது அறியாயோ?
தேவையுள்ள இடம் அறிந்து பொழிய மாட்டாயோ?
உயரமான வாகனத்தில் இருந்து நன்றாகப் பார்
நியாயம் அற்ற மழையே, என்று சாடினேன்!

ஒரு நாள் இங்கு காணவில்லை!
அடுத்த நாள் விடிகாலையிலேயே வந்து சொன்னது
"நான் தனித்துச் செயல் படுவது இல்லை,
எனக்கு உறுதுணை செய்ய மரங்களை வளர்க்கச் சொல்,
பின்னர் என்னைக் கேள்வி கேள்"
சிந்திக்க வைத்துவிட்டுச் சிதறாமல் கொட்டுகிறது!