நெடிது உயர்ந்த தேவதாரு மரங்கள்
விசும்பைத் தொட்டுவிட முயன்று நிற்க
மனம் இளகிய விசும்பு
முகில் முழக்கத்துடன்
மின்னல் ஒளியுடன்
நானே வருகிறேன் என்று
மழைக் கரங்கள் நீட்ட
மரங்கள் உதிர்த்த இலைகள்
நிலத்தோடு ஒன்றாகக் கலந்து மக்க
புது மரங்கள் பல செழித்து
பசுமையாய்த் தொடர்கிறது
மண்ணிற்கும் விண்ணிற்கும் காதல்!
விசும்பு - வானம்
நான் ஒரு முகாமிற்குச் சென்றபொழுது அங்கு காட்டில் மழை பெய்ததால் தோன்றிய கவிதை. - கிரேஸ்
